tamtamafrikan

tamtamafrikan

Onze Blog

Wilde en andere avonturen op onze rondreis door West-Afrika.

België, Frankrijk, Spanje, Marokko, Mauretanië, Senegal, Mali, Burkina Faso, Mali, Burkina Faso, Ghana, Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Nigeria, Niger, Burkina Faso, Mali, Mauretanië, Marokko, Frankrijk, België

Cordoba

SpanjePosted by veerle Fri, September 19, 2008 14:26:44
Blog Image
CORDOBA is compleet de max! De oude stad is supergezellig, mooi, proper en helemaal niet zo druk als Toledo. Om ter mooiste patio’s. Er is zelfs elk jaar een wedstrijd. Genoten van tapas met een glaasje wijn en Tunesische thee in Salon du Thé. Ja, Cordoba is het summum van gemixte culturen (joden-moslims-christenen), nog veel meer dan Toledo. Nele, ‘t zou hier goed geweest zijn voor onze B&B!

Een historische noot voor de liefhebbers:
Cordoba is gesticht in 152 v.C. door de Romeinen (weeral!). Ze was de hoofdstad van het toenmalige Andalucia (=Baetica). De schrijver Seneca is hier geboren.
In 711 n.C. werd ze de hoofdstad van het moslimrijk in Andalucia. Abd ar-Rahman I benoemt zichzelf in 756 n.C. tot emir van Al-Andalus. Nog straffer is Abd ar-Rahman III in 929 n.C. die zichzelf tot kalief maakt, onafhankelijk van de Abbasid kaliefs in Bagdad. Cordoba was dan de grootste stad van West-Europa. De rechtbank was vertegenwoordigd door joden, moslims en christenen. Wie niet tot in Mekka of Jeruzalem geraakte als pelgrimsoord, kwam naar Cordoba.
Eind 10de eeuw was het sprookje gedaan. De gevreesde generaal Almanzor hield in 20 jaar tijd 50 razzias onder de christenen. Vanaf 1008 heerste er anarchie. Berbertroepen namen de streek in beslag. De degelijke scholing waar Cordoba om bekend stond, bleef wel bestaan. In de 12de eeuw had je er de moslim Averroës en de joodse Maimonides, beiden bekend om hun filosofie. Zij wilden harmonie brengen tussen geloof en rede.
In 1236 kwam Cordoba onder de regering van Ferdinand III. Vanaf dan werd de glorierijke stad steeds minder belangrijk. Dit verandert pas terug eind 19de eeuw met de opkomende industrie.
Het meest fantastische, magnifieke, onvoorstelbare van Cordoba is haar moskee-kathedraal! Zo mooi, zo immens groot! Het belangrijkste islamitische gebouw ooit in het Westen.
Abd ar-Rahman I begint in 785 aan een moskee op de plaats van een Visigothische basiliek. Toch niet zo tolerant? Hij gebruikt materiaal van deze kerk (Sint Vincent), van Romeinse gebouwen en zelfs van het oude Carthago. Zijn inspiratie haalde hij van de moskee in Damascus (vandaar zo mooi dus!). Doorheen de eeuwen wordt deze moskee nog uitgebreid. Ze heeft 1300 zuilen (vandaag nog 850 over) en een prachtige mihrab (plaats waar de imam het gebed leidde en waar de kaliefs baden. De christelijke keizer Nicéforo Focas schonk Byzantijnse kunst en mozaïks voor deze mihrab! Op de muren zie je teksten uit de koran.
In de 16de eeuw gebeurde er iets heel geks! Men bouwde in het midden van de moskee een kathedraal! Echt waar! Wie heeft de meeste macht? Nu loop je dus van het ene in het andere. Het is eigenlijk één gebouw, één ruimte. Onvoorstelbaar, nog nooit gezien. Nu nog gaat daar de mis door. Carlos I moet ooit tegen de Kerk gezegd hebben: ‘Je hebt iets geruïneerd dat uniek was in de wereld’. Dat is waar, maar nu is het wel heel speciaal!
In de kerk staat een immense Corpus Christi van goud, ontworpen door Enrique de Arfe, die nu nog steeds buitengedragen wordt voor procesies. Ocharme die dragers!
Je komt de moskee-kathedraal binnen langs de Puerta del Perdon (Poort van de Vergiffenis). Die geeft uit op Patio de los Naranjos (Binnenplein van de Appelsienbomen – klinkt beter in het Spaans!). Voor de 15de eeuw waren het palmbomen. De binnenplaats van de moskee van Damascus vond ik wel mooier. Binnenin de moskee is het gewoon anders, even mooi.
We liepen ook even langs het Kasteel van de Christelijke Koningen (Alcazar de los Reyes Cristianos). Het staat bekend om zijn prachtige tuinen. Spijtig hebben we alleen maar een glimp ervan door het hek gezien, want het kasteel was gesloten. Het is in de 13de eeuw gesticht door Alfonso X. Van 1490 tot 1821 werkte de inquisitie van hieruit.

Cordoba heeft mijn hart voor zich gewonnen! Interessant die mix van culturen, die veroveringen en belegeringen. Een Spaanse folder over de moskee-kathedraal schrijft vanuit het christelijk perspectief, hoe goed de Kerk wel was om de moskee te ‘bewaren’ en over de islamitische indringers. De Lonely Planet heeft het over de harmonie tussen de culturen, over het ‘samenleven’. Alles met een korreltje zout zeker?
We zijn ook in het moderne Cordoba geweest, op zoek naar een internetcafé en een supermarkt. Beiden gevonden, maar de Gert was pist, omdat hij zijn laptop niet op het internet mocht aansluiten van de uitbater. Aldus moest hij een PC gebruiken!!! (noot van Gert: ‘t ging belachelijk traag en een foto uploaden lukte zelfs helemaal niet… niet met firefox noch met explorer. Hopelijk volgende keer wel!)
En ja, wij zitten nog steeds op onze supercamping in het bos, in de bergen van Cordoba, nu voor de derde dag. De vrouw met de snor is geen heks, maar een lieve madam en we zijn hier niet meer de enigen.
Maandag 22 september nemen we de boot van Algecirias naar Tanger! Geboekt via internet met een superkorting (94 euro in totaal!). Hopelijk is het echt! We hebben wel een bekende maatschappij genomen, hoor, ‘Trasmediterranea’.

  • Comments(2)//www.tamtamafrikan.be/#post8

La Mancha

SpanjePosted by veerle Wed, September 17, 2008 19:00:36

Blog Image

TOLEDO hebben we langs buiten bekeken, de gebouwen dus, want veel te duur en te lang aanschuiven. De buitenkant is echter ook heel mooi.

Binnenin kun je schilderijen van El Greco bekijken, dè man van Toledo (16de eeuw). Dat hebben we dus wel gemist.

Maar we hebben erg genoten van een pintje en cola in een authentiek tapas barreke. We kregen er lekkere tortilla bij en keken mee naar de TV.

Groentjes gekocht bij de kruidenier en gamba’s bij de visboer, die ons uitlegde hoe je gamba’s à la plancha klaarmaakt.

Een historische noot voor de liefhebbers:

Toledo ligt in Castilla-La Mancha, de streek van Don Quichote.

De stad is bekend om zijn mix van drie culturen: moslims-joden-christenen.

Op de plaats van de enorme Visigothische kathedraal stond eerst een moskee. In 1085 beloofde Alfonso VI, bij de overlevering, dat de moskee mocht blijven staan. Zoals vewacht kan worden, werd deze belofte verbroken. De moskee werd platgegooid en in de 13de eeuw begon men aan de bouw van een reuzachtige kathedraal. Door een gang, brug werd de kathedraal verbonden met het aartsbisschoppelijk paleis. Gemakkelijk dus voor den bisschop.

San Juan de los Reyes is een andere kerk in Toledo, verbonden met een Franciscanen klooster, gesticht door Fernando en Isabel in de 15de eeuw. Hiermee wilden zij de macht van de troon tonen, maar ook van het katholicisme, want waarom bouw je anders een kerk midden in de joodse wijk. Aan de gevel hangen honderden ketenen van christelijke gevangen, bevrijd in Granada.

Na Toledo reden we richting Cordoba. We dachten een camping te zoeken op het platteland, want we waren het beu om veel geld te betalen voor een ongezellige camping. Hoe meer naar het zuiden, hoe duurder, hoe zeldzamer en hoe zieliger de campings. Maar op het platteland van La Mancha is geen camping te bespeuren. Wie wil er nu ook naar dit hete, droge land komen? In Almaden vragen we naar een camping. ‘Hier in de omstreken is er geen. In Cordoba wel!’ Ja, dat wisten we al van de Lonely Planet, weer zo’n dure camping zonder enig groen. Al die omweg dus voor niks gedaan. Laat komen we aan in Cordoba, verkeerde afrit, heel de stad door (ikke!), op een camping ‘nog nooit gezien!’. Dit sloeg werkelijk alles! Sardienen, anders kan ik het niet beschrijven. Vlak voor uw neus een dikzak, die in zijn bloot bovenlijf naar u ligt te gapen, hoe ge uwen auto parkeert. Wij zagen het daar niet zitten. De juffrouw aan de balie was wel vriendelijk en vertelde ons over ‘a camping area’ in de bergen, 7km verder. ‘Iedereen keert er wel steeds van terug. Ik weet niet waarom,’ zegt ze met een bedenkelijk gezicht. Alles beter dan het leven van een sardien! Wij de bergen in. Het begint al wat te schemeren. We komen boven aan. Het ziet er dicht uit. Een zwart ijzeren hek. Een grote plakaat: dat niemand op het terrein mag, behalve campingbewoners. Er staat een auto, dus er is iemand. Langs een klein poortje gaan we binnen. Een vrouw met een moustache verwelkomt ons. ‘Het vrouwensanitair is wel stuk,’ zegt ze, ‘en er is geen electriciteit.’ ‘Geen probleem voor ons.’ ‘Echt?’ ‘Echt.’ Het is hier geweldig! Een heel bos voor ons alleen! Geen genummerde hokjes! Waarom wil niemand hier blijven, vragen we ons af in de pikkendonkere bij ons avondeten. Gamba’s à la plancha bij volle maan, mmm. Zullen we het vannacht te weten komen? Is er misschien een legende? Is de vrouw met de moustache een weerwolf? Of een heks?

Maar nee hoor, de volgende dag zijn we er nog steeds. Gezellig in de schaduw van de bomen. We besluiten hier een dagje langer te blijven, de was doen, aan de auto werken, luieren… (rara wie doet wat?) ‘t Is hier zalig in ons privébos!

Morgen verkennen we de stad Cordoba en daarna trekken we verder naar het zuiden. Misschien een dagje beach en dan de boot.

  • Comments(2)//www.tamtamafrikan.be/#post7

Maria

SpanjePosted by veerle Sat, September 13, 2008 21:58:05
En we rijen, rijen, rijen door Andorra. Gene vette, lelijke gebouwen, niks aan.
Blog ImageMaar dan komen we aan bij Maria. Een klein campingetje in een middeleeuws dorpje. Echt Spanje in de Pyreneeën. Super, een gevoel van thuiskomen. De meeste campingbewoners wonen daar ook echt, de vader van Maria bijvoorbeeld. Precies een zigeunerkamp. Echt iets voor ons dus. Het restaurantje van Maria heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht. We zondigen dus voor de eerste keer: niet zelf koken, maar smullen, ‘t was eigenlijk eerder boufen, van Maria’s overheerlijke, vettige maaltijd, vol look. ‘Wat willen jullie eten?’ ‘Wat heb je?’ ‘Is frieten met salade en lam goed?’
‘t Was heel goed! Vooral de kwetterende Spanjaarden op de achtergrond.
Maria sprak zelfs een beetje Nederlands.
Allemaal schoon en idylisch, maar Maria kon ook stevig doorrekenen, dus wij trokken verder…

Naar Churchie, bekende van Gert en sommigen onder u, maar Churchie was er niet. Voor de onwetenden, Churchie is een gids voor canyoning en dergelijke in Noord-Spanje. Zouden we dan met een andere gids een canyon doen? Beter geld sparen! Ik wil trouwens enkel een droge. Zo door een spelonk vol water glijden, dat is niks voor mij! Nu zitten wij dus op een camping vol stoere canyoningers. Horen wij dan toch bij die 50 plussers met hun mobilhomes? Hé, maar wacht eens even, wie van deze binken gaat er voor 10 maanden naar Afrika? Ah, wij! Wie heeft er dan het meeste lef?!

  • Comments(2)//www.tamtamafrikan.be/#post6
« Previous